ระบบเตือนภัยภาวะน้ำท่วมฉับพลัน ด้วยสัญญาณเสียง แสงและรายงานทางไลน์ อัตโนมัติ โดยใช้ระบบเซ็นเซอร์ตรวจสอบ 2 ครั้ง( Double Check -Send to Line)    รายชื่อผู้เขียน 1) นายนาคราช ขุนบุญจันทร์ ระดับชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 6. 2) นายปรเมศวร์ ศรีแก้ว ระดับชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 6. 3) นายพิสิฏฐ์ สุขทองตี ระดับชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 5. 4) นายธีรภัทร พลายแก้ว ระดับชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 4. อาจารย์ที่ปรึกษา    นายซนะ เกลี้ยงทอง นางสุพัตรา ซูลิกร สถานที่ทำงาน โรงเรียนราชประซานุเคราะห์ ๓๙ จังหวัดนครศรีธรรมรราช ที่อยู่เลขที่ 20 หมู่ 8 ตำบลหนองหงส์ อำเภอทุ่งสง จังหวัฒนครศรีธรรมรราช รหัสไปรษณีย์ 80110 โทรศัพท์ 075-302187โทรสาร 075-302042 บทคัดย่อ “อุทกภัย” ถือเป็นภัยพิบัติทางธรรมชาติอีกภัยหนึ่งที่ก่อเกิดปัญหาในหลายๆด้าน รวมถึงเป็นเหตุให้เกิดธรณีพิบัติภัย ถ้าหากประขาชนไม่สามารถอพยพเคลื่อนย้ายได้ทันก่อนเกิด “ภาวะน้ำท่วมฉับพลัน” ก่อให้เกิดความสูญเสียที่ตามมาอีกมากมาย “หากผู้ประสบอุทกภัยทราบเหตุการณ์การเกิดอุทกภัยก่อนล่วงหน้า” แล้วอาจมีโอกาสที่จะอพยพทันเวลาและได้รับผลกระทบน้อยลง กลุ่มผู้จัดทำโครงงานจึงคิดระบบเตือนภัยภาวะน้ำท่วมฉับพลัน ด้วยสัญญาณเสียง แสงและรายงานทางไลน์ อัตนมัติโดยใช้ระบบเซ็นเชอร์ตรวจสอบ 2 ครั้ง ( Double Check -Sendto Line) เพื่อเป็นการช่วยบรรเทาผลกระทบที่ตามมาหลัง การเกิดอุทกภัยหรือถือเป็นการ ตัดภัยตั้งแต่ต้นน้ำ ซึ่ง

    ชื่อเรื่องภาษาไทย ระบบให้ปุ๋ยและน้ำอัตโนมัติ  Small automated farm system

    ชื่อผู้เขียน

      1  นายศิวนาท   มูลขำ                        ระดับชั้น ม. 6
      2  นายสิปปกร คำมีสว่าง                     ระดับชั้น ม. 6
      3  นางสาวกรนันท์   บริสุทธิ์ไพรวัลย์       ระดับชั้น ม. 6

    ครูที่ปรึกษาโครงงาน
      นายจรันดร   เองศิลป์
      นางสาวสวิชญา   ทิพย์ประเสริฐ

    สถานที่ทำงาน  โรงเรียนสบเมยวิทยาคม

    บทคัดย่อ  โครงงานเรื่อง ระบบให้ปุ๋ยและน้ำอัตโนมัติ นี้เป็นการศึกษาค้นคว้าการให้น้ำโดยใช้ระบบอัตโนมัติในการควบคุมการทำงาน เขียนโค้ดผ่านบอร์ด Kidbright และควบคุมการทำงานโดยตั้งเวลาเปิดและปิด ผ่านแอปพลิเคชั่น Blynk  โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อออกแบบและสร้าง ระบบควบคุมการให้ปุ๋ยและน้ำอัตโนมัติ โดยใช้ kidbright เพื่อประเมินผลการใช้งานของ ระบบควบคุมการให้ปุ๋ยและน้ำอัตโนมัติ โดยใช้ kidbright และ เพิ่มประสิทธิภาพในการรดน้ำผักลดจำนวนนักเรียนในการทำงาน  จากผลการทดสอบระบบให้ปุ๋ยและน้ำอัตโนมัติ ระบบใช้งานได้จริง สามารถนำไปใช้กับแปลงเกษตรโรงเรียน ตั้งเวลาเปิดและปิด ในเวลาที่กำหนดได้

   ชื่องานวิจัย : อุปกรณ์อบสมุนไพรแห้งสำหรับธุรกิจแบบกึ่งอัตโนมัติ(Baking Equipment Dried Herbs)
   รายชื่อผู้จัดทำโครงงาน :
    1) นายวรชิต  จุณณทรัพย์กุล e-mail: bs20838@boripat.ac.th
2) นางสาวณัฏฐกมล  คุณคำ e-mail: bs20746@boripat.ac.th
   3) นางสาวธนัญญา สิงห์มงคล   e-mail: bs19733@boripat.ac.th
   ครูที่ปรึกษาโครงงาน:
    นายสมชาติ แผ่อำนาจ
    นางสาว วาสนา ต๊ะยานะ
   สถานที่ทำงาน : โรงเรียนแม่สะเรียง”บริพัตรศึกษา”
   บทคัดย่อ ในการจัดทำโครงงานครั้งนี้ เป็นการจัดทำอุปกรณ์อบสมุนไพรแห้งสำหรับธุรกิจแบบกึ่งอัตนมัติ ที่สามารถควบคุมค่าอุณหภูมิค่าความชื้น และค่าความร้อนของเครื่อง โตยใช้สมุนไพรตัวอย่างในการทตลองจำนวน 5 ชนิต ได้แก่ ข่า ตะไคร้ ใบมะกรูต ขมิ้น และผิวมะกรูด วัตถุประสงค์ในการจัดทำเพื่อพัฒนาอุปกรณ์อบสมุนไพรแห้งโดยใช้ชุดสมองกล kid bright เพื่อทดสอบประสิทธิภาพของเครื่องอบสมุนไพรแห้ง เพื่อช่วยเกษตรกรรายย่อยลดระยะเวลาและขั้นตอนในการอบสมุนไพรแห้ง ผลการดำเนินงานพบว่าสามารถสร้างอุปกรณ์อบสมุนไพรแห้งสำหรับธุรกิจแบบกึ่งอันมัติที่สมารถควบคุมอุณหภูมิ ความชื้นสัมพัทธ์ ช่วยเกษตรกรรายย่อยลตระยะเวลาและขั้นตอนในการอบสมุนไพรแห้ง และยังสามารถตรวจสอบผลผ่านสมาร์ทโฟนต้ ถ้าเปรียบเทียบกับการตากแห้งแบบธรรมตาแล้ว การอบในอุปกรณ์อบสมุนไพรแห้งของพวกเราให้ผลที่ดีกว่า ทั้งในเรื่องของระยะเวลาที่น้อยกว่า และคุณภาพของสมุนไพรที่ดีกว่า

     ชื่อโครงงาน ต้นแบบระบบควบคุมระดับน้ำในนาข้าว

     จัดทำโดย
       1. ส.ณ.ยุทธการ อุดมศรี
     2. ส.ณ.ธราธร กอสัมพันธ์
     3. ส.ณ.กฤษณ์ อุกฤษณ์.

     อาจารย์ที่ปรึกษา
       1. ครูพีรภัทร์ ตรงดี
     2. ครูพนิดา เล้าประเสริฐ
     3. ครูปวีณา จันทร์เพ็ง

      โรงเรียนวัดไผ่ดำ แผนกสามัญศึกษา จังหวัดสิงห์บุรี

     1.1 ที่มาและความสำคัญของปัญหา

     ข้าว มีความสำคัญต่อชีวิตคนไทยไม่ใช่แต่เพียงเป็นอาหารหลักของทุกคนเท่านั้น แต่มีความสำคัญที่ก่อให้เกิดความสามัคคี การร่วมแรงร่วมใจ เอื้อเฟื้อต่อกัน ในรูปแบบของวัฒนธรรมและประเพณีต่าง ๆโดยคนไทยบริโภคข้าวเป็นอาหารหลักตั้งแต่สมัยโบราณกาล อีกทั้งข้าวเป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศไทยโดยเป็นแหล่งรายได้หลักของการส่งออกในหมวดสินค้าเกษตรในปัจจุบันมีข่าวสารและข้อมูลการเกิดปัญหาในการเพาะปลูกข้าวของคนไทยในหลาย ๆ ด้านไม่ว่าจะเป็นปัญหาด้านสภาพแวดล้อมและพื้นที่ ที่ใช้ในการเพาะปลูก ด้านสายพันธุ์ข้าวที่นำมาปลูกไม่เหมาะสม และในการเพาะปลูกข้าวนั้น ต้องมีกำหนดการหรือมีการวางแผนในการเพาะปลูกหลายระยะ ตั้งแต่

     เตรียมดิน เตรียมเมล็ดพันธุ์ข้าว หว่านข้าว สูบน้ำเข้า สูบน้ำออก ใส่ปุ๋ย ฉีดพ่นฮอร์โมน จนถึงระยะเก็บเกี่ยวผลผลิต ทำให้เกษตรกรต้องจดจำ จดบันทึก บางครั้งก็มีการหลงลืมวันที่เริ่มเพาะปลูก ทำให้กำหนดการต่าง ๆคลาดเคลื่อนไปและผลผลิตที่ได้ไม่ดีเท่าที่ควร ทำให้มีการแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นโดยการนำเอาเทคโนโลยีหรืออุปกรณ์สมัยใหม่เข้ามาช่วยในการเพาะปลูกข้าวให้ได้ผลผลิตที่ดีขึ้น เช่น มีการวิจัยหรือปรังปรุงพันธุ์ข้าวให้ทนต่อโรคและแมลง มีการสร้างระบบตรวจวัดอากาศ และควบคุมปริมาณน้ำ ให้เหมาะสมต่อการเจริญเติบโตของข้าวทางคณะผู้จัดทำจึงมีแนวคิดที่จะจัดทำโครงงาน เรื่อง ต้นแบบระบบควบคุมระดับน้ำในนาข้าวเพื่อช่วยเหลือแบ่งเบาภาระของชาวนาให้มีความสะดวกสบายมากขึ้นและได้นำเทคโนโลยีที่ได้อบรมและเรียนรู้มาใช้ให้เกิดประโยชน์ โดยได้มีการนำเอาบอร์ดสมองกลฝังตัว kidbright มาประยุกต์ใช้ในการจัดทำโครงงานเรื่องนี้

 

    โครงงาน สมาร์ทฟาร์มอัจฉริยะ
    ชื่อผู้ทำโครงงาน
      1. เด็กชายสาฮาบุดดีน ดอคอ ระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ ๓/๑
    2. นายอัศรี อามะ ระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ ๔/๑
    3. นายอาบูบักรี ดือราโอะ ระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ ๔/๑

    ครูที่ปรึกษา
      นางสาวนูรียะ อามะ
      นางสาวฮาสือนะ แบเฮง
      นายอิลฮาม เจะอาแว

    โรงเรียนบากงพิทยา ตำบลบางเขา อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี

    บทนำ
    เนื่องจากปัจจุบันโรงเรียนบากงพิทยาได้มีการดำเนินการเกษตรหลายด้านด้วยกัน เช่น ด้านการเลี้ยงปลาเพาะเห็ดนางฟ้า ปลูกมะนาว และปลูกผักสวนครัวต่างๆ ซึ่งการดำเนินงานที่ผ่านมาพบปัญหาการปลูกผักในหลายด้าน เช่นสภาพภูมิอากาศ แมลงศัตรูพืชและการดูแลเอาใจใส่ของผู้ปลูก ส่งผลทำให้เกิดความเสียหายต่อผลผลิตที่ได้ดังนั้นกลุ่มของกระผมได้เห็นถึงความสำคัญในปัญหาดังกล่าว จึงได้ศึกษาและคิดค้นสมาร์ทฟาร์มอัจฉริยะเพื่อช่วยในการแก้ปัญหา จนนำไปสู่วัตถุประสงค์ในการทำโครงงานครั้งนี้ 1. เพื่อศึกษาเรียนรู้เกี่ยวกับวิธีการปลูกพืชที่ถูกต้อง 2. เพื่อฝึกปฏิบัติการทำสมาร์ทฟาร์มอัจฉริยะ 3. เพื่อประยุกต์และนำความรู้ที่ได้เรียนมาใช้ให้เกิดประโยชน์ 4.เพื่อศึกษาเทคโนโลยีเครือข่ายเซ็นเชอร์และการควบคุมอันมัติ 5. เพื่อฝึกทักษะการเขียนโปรแกรม สรุปผลการทดลองได้ว่าเมื่อเชนเชอร์วัดค่าอุณหภูมิได้มากกว่า 30 จะแจ้งเตือน IOT และเมื่อเซนเซอร์วัดค่าความชื้นในดินต่ำกว่า 50% สายพ่นน้ำจะทำงานเพื่อเพิ่มความขึ้นในดิน แต่ถ้าเซนเชอร์วัดค่าความชื้นในดินมากกว่า 69% สายพ่นน้ำจะหยุดทำงานทันทีทำให้ระบบสมาร์ทฟาร์มอัจฉริยะสามารถควบคุมโรคที่เป็นปัจจัยภายนอกที่ทำให้ผลผลิตเสียหายและได้ปริมาณน้อยในการลดข้อจำกัดลงจะทำให้ได้ผลตอบแทนที่คุ้มค่าและเหมาะสมที่เป็นผลกำไร ให้กับเกษตรกรคำสำคัญ สมาร์ทฟาร์มอัจฉริยะ หมายถึง ฟาร์มผักที่มีระบบการทำงานอัตโนมัติควบคุมอุณหภูมิและความชื้นให้เหมาะสมต่อการปลูกผัก

 

      1. ชื่อเรื่อง : หุ่นยนต์ตรวจจับการสวมใส่หน้ากากอนามัย Face Mask Detection Robot
      2.ชื่อผู้เขียน
       นายภัทรเดช เพชร์ศิริ ระดับชั้น ม.4
     นายรัชพล ทองอันทร์ ระดับชั้น ม.4
     3.ครูที่ปรึกษาโครงงาน
       นายนวพัฒน์ เก็มกาแมน
       นางสาวตุลารัตน์ แสนตอ.
     4. สถานศึกษา :โรงเรียนองครักษ์ จ.นครนายก
     5.e-mail : nawaphat.kkm@gmail.com

   บทคัดย่อ

     โครงงานเรื่อง หุ่นยนต์ตรวจจับการสวมหน้ากากอนามัย (Face Mask Detection Robot) เป็นการศึกษาค้นคว้าการใช้ งานบอร์ด KidBright ร่วมกับ HuskyLens ซึ่งเป็นโมดูลที่สามารถประมวลผลด้านปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในการตรวจจับภาพ โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อสร้งและพัฒาหุ่นยนต์ตรวจจับการสวมหน้ากากอนามัยในช่วงสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรค COVID-19โดยแบ่งการทำงานออกเป็น 2 ระบบ ได้แก่ 1) ระบบตรวจสอบการสวมหน้ากากอนามัย โดยใช้บอร์ด KidBright ร่วมกับ HuskyLens โดยส่งการแจ้งเตือนผู้ที่ไม่สวมหน้ากากออกทางลำโพงที่ติดตั้งไว้ภายในหุ่นยนต์ และ 2) ระบบควบคุมการเคลื่อนที่ของหุ่นยนต์โดยใช้ DC Motor ผ่านแอปพลิเคชั่น Bynk จากผลการทดสอบหุ่นยนต์ตรวจจับการสวมหน้ากากอนามัย นั้นสามารถใช้งานได้จริงตามวัตถุประสงค์ โดยสามารถแจ้งเตือนผู้ที่ไม่สวมหน้ากากอนามัยออกทางลำโพงได้ และสร้างความตระหนักด้านการรักษาระยะห่าง และการสวมหน้ากากอนามัยในช่วงสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรค COVID-19 ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

      ชื่อโครงงานภาษาไทย : ระบบปลูกต้นไม้อัจฉริยะ
      ชื่อโครงงานภาษาอังกฤษ : LED Grow Light Smart Farm
      ผู้เขียนหลัก : นางสาวนุชจิรา สุทาวัน นางสาวสิทธิสุนีย์ นุ่มสารพัดนึก
      ครูที่ปรึกษาโครงงาน : นายนวพัฒน์ เก็มกาแมน นางสาวตุลารัตน์ แสนตอ
      สถานที่ : โรงเรียนองครักษ์
      E-mail : nawaphat.kkm@gmail.com

บทคัดย่อ
     เนื่องจากการระบาดของโรคโควิต 19 จึงทำให้หลายคนต้องทำงานอยู่ที่บ้าน จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้ ผู้คนกลับมาสนใจการปลูกตันไม้ เพราะการดูแลตันไม้เป็นกิจกรรมที่ช่วยในการคลายความเครียด ทั้งยังถือเป็นการอนุรักษ์ธรรมชาติ การปลูกตันไม้ นั้นต้องมีองค์ประกอบมากมายเข้ามาเกี่ยวข้อง ทำให้ผู้ที่อาศัยในคอนโดหรือห้องเช่ามีข้อจำกัดในการปลูกต้นไม้ และเนื่องด้วย ปัจจุบันต้นไม้มีราคาสูงขึ้นจึงมีการการขโมยต้นไม้กันเกิดขึ้นคณะผู้จัดทำจึงเล็งเห็นปัญหาที่เกิดขึ้น และได้นำความรู้ทางด้าน เทคโนโลยีต่ง ๆ มาแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น โดยการสร้าง LED Grow Light Smart Farm

      ชื่อเรื่องโครงงาน: เครื่องกดเจลแอลกอฮอล์แบบอัตโนมัติ (Automatic alcohol dispenser)
      ชื่อผู้จัดทำโครงงาน
        นางสาวนูร์รีซา  มะแต              ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4
      นางสาวมูนีเราะห์  อะดิง              ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4
        นางสาวปัทมา  ลาเตะ              ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4
      ครูที่ปรึกษาโครงงาน นางสาวอามีนา มะตาเห  นางสาวคอลีเยาะ วามะ
      สถานที่ทำงาน โรงเรียนต้นตันหยง
      Email : amina.matahae@gmail.com

บทคัดย่อ

      โครงงานเรื่อง เครื่องกดเจลแอลกอฮอลล์แบบอัติโนมัติ มีวัตถุประสงค์ เพื่อสร้างและพัฒนาเครื่องกดเจลแอลกอฮอลล์แบบอัติโนมัติ เพื่อป้องกันการแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา(Covid-19) เพื่อตระหนักถึงการล้างมือ ลดการนำเชื้อโรคไปป้นเปื้อนกับสิ่งรอบตัว โดยมีหลักการทำงานของเครื่องกดเจลแอลกอฮอลล์แบบอัติโนมัติ คือ เริ่มต้นการทำงาน บอร์ด Kidbright จะรับค่าจากเซ็นเซอร์ตรวจจับวัตถุ ถ้าเซ็นเซอร์ตรวจจับวัตถุมีวัตถุเข้าใกล้ เครื่องปั๊มเจลก็จะทำงาน แต่ถ้าไม่มีวัตถุเข้าใกล้เซนเซอร์ เครื่องปั๊มเจลจะหยุดทำงาน.

จากการศึกษาพบว่าผลที่เกิดจากการเขียนโปรแกรม KidBright IDE เมื่อใช้ควบคุมการทำงานของอุปกรณ์ที่ออกแบบเครื่องกดเจลแอลกอฮอลล์อัตโนมัติ โปรแกรมสามารถทำงานตามเงื่อนไขที่กำหนด

     ชื่อโครงงาน   ลืมอะไรปะล่ะ(Are you forgetting something)|
     รายชื่อผู้จัดทำโครงงาน
2.1 นายสุทธิพงษ์ สิงหา ระดับชั้น ม.6
     2.2 นางสาวทิพเนตร พรมเวียง ระดับชั้น ม.6
       2.3 นางสาวกมลวรรณ ศรีสุวงศ์ ระดับชั้น ม.5
       2.4 นายดุลยุตย์ สมประสงค์ ระดับชั้น ม.5

       บทคัดย่อ

     การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ได้แก่ 1) เพื่อออกแบบและประดิษฐ์อุปกรณ์แจ้งเตือนการใส่หน้ากากอนามัย 2) เพื่อทดสอบประสิทธิภาพอุปกรณ์แจ้งเตือนการใส่หน้ากากอนามัย 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของผู้ใช้อุปกรณ์แจ้งเตือนการใส่หน้ากากอนามัย พบว่าจากการศึกษาการสร้างอุปกรณ์แจ้งเตือนการใส่หน้ากากอนามัย โดยการใช้ระบบ A! ในการวิเคราะห์ใบหน้าจริงกับใบหน้าตัวอย่าง(ใบหน้าที่ใส่หน้ากากอนามัย ส่งผ่านไปยัง kid Bright เพื่อแจ้งเตือนให้ทราบว่าหน้าไม่มีแมสและหน้ามีแมส ผลการทดสอบประสิทธิภาพอุปกรณ์แจ้งเตือนการใส่หน้ากากอนามัย พบว่า ระบบ AI จะแจ้งเตือนถ้าใส่แมสจะขึ้นกรอบสีเขียว ถ้าไม่ใส่แมสจะขึ้นกรอบสีแดง kid Bright จะประมลผล ถ้าใส่แมสจะมีแจ้งเตือนดัง 1 ครั้ง รูปยิ้ม และไม้กั้นจะยกขึ้น ถ้าไม่ใส่แมสจะมีแจ้งเตือนดัง 2 ครั้ง รูปโกรธ และ ไม้กั้นจะไม่ยกขึ้น ส่วนการศึกษาความพึงพอใจพบว่า อุปกรณ์แจ้งเตือนการใส่หน้ากากอนามัยมีความเหมาะสมต่อการใช้งาน ความพึงพอใจอยู่ในระดับ ดีมาก (ค่าเฉลี่ย 5 อุปกรณ์แจ้งเตือนการใส่หน้ากากอนามัยไม่เป็นอันตรายต่อผู้ใช้งาน ความพึงพอใจอยู่ในระดับ ดีมาก (ค่าเฉลี่ย 5) อุปกรณ์แจ้งเตือนการใส่หน้ากากอนามัยเป็นอุปกรณ์ที่น่าสนใจความพึงพอใจอยู่ในระดับ ดีมาก (ค่าเฉลี่ย 5)

โครงงานพัฒนานวัตกรรมการเรียนการสอน เพื่อเสริมสร้างผู้เรียนสู่การเป็นนวัตกร (Young Innovator)
โรงเรียนศรีสวัสดิ์พิทยาคม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาญจนบุรี

คณะผู้จัดทำ.
   1. นายชาตรี ดีสุด
2. นางสาวธนภรณ์ มุมกลาง
3. นางสาววราสิรี อุดม
4. นางสาวอรลักษณ์ อิสสระ

ครูที่ปรึกษาโครงงาน
   1. นางสาวบุษกร รักเรืองรอง
2. นางสาวณัฐธิดา ม่วงนาครอง

ความเป็นมา
   โรงเรียนศรีสวัสดิ์พิทยาคม เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็ก ตั้งอยู่บนพื้นที่อันกว้างใหญ่สภาพแวดล้อมเต็มไปด้วยพันธุ์ไม้และสัตว์ป่านานาพันธุ์คนในชุมชนส่วนใหญ่ดำรงชีวิตด้วยการทำการเกษตรเชิงเดี่ยวและมีสภาพปัญหาคือการถางที่และตัดตันไม้ในป่าเพื่อขยายพื้นที่เพาะปลูกจึงทำให้ป่าถูกทำลายไปอย่างรวดเร็ว ผลกระทบจึงเกิดกับสัตว์ป่า รวมถึงช้างป่าที่ต้องออกมาหากินในแหล่งชุมชนจึงเกิดปัญหาช้างป่าเข้ามาทำลายผลผลิตในชุมชนและทรัพย์สินภายในโรงเรียนก่อให้เกิดความเสียหายกับโรงเรียนเป็นอย่างมากรวมไปถึงความปลอดภัยของครูและนักเรียนที่อาศัยอยู่ในโรงเรียนอีกด้วยครูและนักเรียนผู้จัดทำจึงมีความคิดที่จะพัฒนาเครื่องมือส่งสัญญาณไส่ช้างและแจ้งเตือนเพื่อความปลอดภัยของครู นักเรียน และทรัพย์สินภายในโรงเรียน